"Εγώ κι ο άνθρωπός μου" - του Μάλεκ Χοσεϊνί

Μάλεκ Χοσεϊνί

 

Εγώ κι ο άνθρωπός μου

 

Μετάφραση από τα περσικά:

Αλέξανδρος Κυπριώτης

 

Η διάθεσή μου δεν ήταν καλή. Ήταν καλή και δεν ήταν καλή. Ήταν τρεις του Αμπάν.[1] Ήμουν σε απόγνωση. Περιπλανήθηκα στον εξωτερικό χώρο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης· αυτή τη φορά το βλέμμα μου κατευθύνθηκε περισσότερο στον Άνδρα που περπατάει.[2] Μπήκα στο πάρκο. Ήξερα σε ποιο σημείο του πάρκου θα πάω· στο τμήμα του που μοιάζει με δάσος, μ’ εκείνα τα όμορφα ξύλινα τραπέζια και παγκάκια. Για ένα εικοσάλεπτο περπατούσα σε σύγχυση. Δεν υπήρχε ψυχή, αλλά και πάλι τα μάτια μου αναζητούσαν ένα ήσυχο παγκάκι. Εντέλει κάθισα. Η απόγνωσή μου δεν είχε μειωθεί στο ελάχιστο. Για κάποια λεπτά σάστισα εντελώς. Σιγά σιγά μ’ έπιασε να θέλω να κλάψω. Δεν αντιστάθηκα. Τα μάτια μου βούρκωσαν. Βούρκωσαν εντελώς. Όμως δάκρυ δεν κύλησε. Έβλεπα λίγο θολά. Και μ’ έπιασε ένας κόμπος. Τον ένιωθα στον λαιμό μου. Ξαφνικά λύθηκε. Άρχισαν να τρέχουν δάκρυα. Για τριάντα δευτερόλεπτα μ’ έπιασε κι ένας λυγμός. Ηρέμησα λίγο. Έγειρα το κεφάλι μου στην άκρη στο παγκάκι. Έκλεισα τα μάτια μου. Ήθελα να καθαρίσω το μυαλό μου απ’ όλα. Ήταν δύσκολο. Με το τιτίβισμα ενός πουλιού άνοιξα τα μάτια μου. Έβλεπα μόνο τα κλαδιά των δέντρων και το πράσινο των φύλλων τους. Έβλεπα μόνο τα κλαδιά των δέντρων και το κίτρινο των φύλλων τους. Έβλεπα μόνο τα κλαδιά των δέντρων και το πορτοκαλί των φύλλων τους. Συνέχισα να κοιτάζω το ίδιο σημείο. Πρέπει να είχαν περάσει δέκα είκοσι λεπτά όταν ένας ανεπαίσθητος πόνος στον αυχένα μ’ έκανε να συνέλθω. Κάθισα ίσια. Δεν σκεφτόμουν τίποτα· τίποτα. Ήμουν βλέμμα και βλέμμα και βλέμμα. Περιέργως πως σάστισα. Αλλά ένα παράξενο συναίσθημα με παρηγορούσε κιόλας. Σαν να έβλεπα ένα αμυδρό φως μες στο σκοτάδι, σαν να έμενε λίγος χρόνος μόνο μέχρι ν’ απελευθερωθώ απ’ την απόγνωση τόσων μηνών. Αλλά έμενε ακόμα. Εξακολουθούσα να χαζεύω γύρω μου. Έβλεπα δέντρα και δέντρα και δέντρα· και το έδαφος και το παγκάκι, και πότε πότε σιλουέτες ανθρώπων.

          Το βλέμμα μου είχε φτάσει στα κοντινά μου. Παρατηρούσε τον χώρο γύρω απ’ το παγκάκι μου. Έφτασε στα παπούτσια και στα πόδια μου. Για δευτερόλεπτα έμεινε στα γόνατά μου μέχρι που μέσα απ’ τα κενά στο παγκάκι έπεσε σε μια υφασμάτινη άσπρη και μικρή τσάντα με χερούλια που ήταν στο έδαφος ακριβώς από κάτω μου. Από ’κεί στράφηκε προς τ’ αριστερά αλλά πριν περάσει ένα λεπτό επέστρεψε. Κάτι υπήρχε μες στην τσάντα. Έμοιαζε περισσότερο με βιβλίο. Έσκυψα σιγά σιγά και τη σήκωσα. Είχε λίγη σκόνη. Ήταν ανοιχτή. Έριξα με προσοχή μια ματιά στο εσωτερικό της. Ήταν βιβλίο ή ημερολόγιο. Το έβγαλα. Το ημερολόγιο ήταν σχετικά ελαφρύ με δερμάτινο εξώφυλλο χρώματος […]. Δίστασα να τ’ ανοίξω. Θεωρούσα ότι δεν μου επιτρέπεται. Αλλά ίσως ο άνθρωπος που του ανήκει να το αναζητά πόρτα πόρτα και αν τ’ ανοίξω ίσως να μπορέσω να το παραδώσω στα χέρια του. Πείστηκα και τ’ άνοιξα. Ξεγελάστηκα και τ’ άνοιξα. Ξεφύλλισα τις πρώτες σελίδες. Προσωπικά στοιχεία δεν υπήρχαν γραμμένα· ούτε κάποιο όνομα ούτε κάποια διεύθυνση ούτε κάποιο τηλέφωνο. Πήγα στο τέλος του· ούτε ’κεί υπήρχε κάποιο στοιχείο. Γύρισα στην αρχή. Ήταν ημερολόγιο του έτους […]. Άρχισα να το ξεφυλλίζω. Στις αρχές του Φαρβαρντίν ήταν γραμμένες τρεις σελίδες. Ο γραφικός χαρακτήρας ήταν ωραίος και ευανάγνωστος, με μαύρο μελάνι. Έπρεπε να διαβάσω ή να μη διαβάσω; Διάβασα. Γρήγορα. Μ’ έπιασε περισσότερη περιέργεια. Άρχισα να ξεφυλλίζω πάλι. Για δύο εβδομάδες περίπου δεν υπήρχε κάποια καταγραφή. Μετά υπήρχε. Με μαύρο μελάνι πάλι. Διάβασα. Ξεφύλλισα. Δεν υπήρχε εβδομάδα που να μην έχει κάποια καταγραφή. Με τον ίδιο γραφικό χαρακτήρα. Πιο πολύ με μαύρο και μπλε μελάνι, κάποιες φορές με μοβ. Δεν συνέχισα να διαβάζω άλλο. Ήταν κρίμα να διαβάζω επιφανειακά. Απλώς ξεφύλλιζα γρήγορα γρήγορα. Τον έβδομο μήνα ήταν λιγότερες οι ημέρες που είχαν μείνει κενές. Έφτασα στην τελευταία ημέρα του. Τη διάβασα. Μετά δεν υπήρχε μέρα που να έχει κάποια καταγραφή. Μέχρι την τελευταία ημέρα του έτους δεν υπήρχε καμία καταγραφή. Δεν υπήρχε ίχνος καταγραφής. Έτσι όπως ήταν ανοιχτές οι σελίδες και οι αγκώνες μου πάνω τους, σήκωσα το κεφάλι μου. Το βλέμμα μου έπεσε τριγύρω μου. Μετά πέρα μακριά. Και μετά, περνώντας μέσ’ απ’ τα κλαδιά και τα φύλλα, πάλι στα κοντινά μου, και για μια στιγμή σε μια αμυδρή σιλουέτα λευκή.

          Το μυαλό μου είχε μουδιάσει εντελώς απ’ την απόγνωση στην οποία βρισκόμουν. Και τώρα λες κι είχε πέσει ένας γρίφος στα χέρια μου, που έπρεπε να τον λύσω. Η απλούστερη λύση ήταν ν’ αφήσω το ημερολόγιο στη θέση του. Δεν μπορούσα όμως. Ένα αδιόρατο αίσθημα ευθύνης δεν μ’ άφηνε. Αν θεωρούσα λογικά πιθανό ότι ο άνθρωπος που του ανήκει θα επέστρεφε και θα το έβρισκε, ίσως να τ’ άφηνα. Ίσως και όχι. Πιθανότατα όχι. Ίσως ο άνθρωπος που του ανήκει να τ’ άφησε ηθελημένα και συνειδητά. Λες και κατέβασε ένα βαρύ φορτίο απ’ τους ώμους του και τ’ άφησε στο έλεος του θεού, το εμπιστεύτηκε στα χέρια της μοίρας. Ίσως ελπίζοντας σε κάποιον. Ίσως ελπίζοντας σε μένα.

          Σηκώθηκα. Περπάτησα προς την πάνω πλευρά του πάρκου. Σκεφτόμουν τα πράγματα που είχα διαβάσει. Έπρεπε να το διαβάσω ολόκληρο. Σε πλήρη απομόνωση. Βγήκα στον δρόμο από τη δυτική πλευρά του ξενοδοχείου Λαλέ.[3] Πήρα ταξί και πήγα κατευθείαν σπίτι. Έφαγα κάτι, έβαλα την τσαγιέρα στο γκάζι και κάθισα αναπαυτικά στην πολυθρόνα. Στις δυο τρεις ώρες που πέρασαν σήκωσα το κεφάλι μου απ’ το ημερολόγιο μόνο για να φτιάξω τσάι και να βάλω τσάι να πιω.

 

Μέχρι τη μεθεπόμενη εκείνης της ημέρας, προχθές ακριβώς, που είχα καθίσει πάλι στο ίδιο παγκάκι, το μυαλό μου το απασχολούσαν οι γραπτές σημειώσεις. Και ακριβώς εκεί, χωρίς ελπίδα να ξαναδώ τον άνθρωπο που του ανήκει το ημερολόγιο, ενώ το βλέμμα μου παρατηρούσε τα κλαδιά και τα φύλλα κι εγώ γευόμουν την απόλαυση που μου είχε δοθεί, πήρα την απόφασή μου: πρέπει αυτή την απόλαυση να τη δημοσιεύσω· με ελάχιστες διορθώσεις στις γραπτές σημειώσεις, και να τους προσθέσω ένα τέλος και μια εισαγωγή, μάλλον επηρεασμένος απ’ την ίδια την ατμόσφαιρα των γραπτών σημειώσεων. Επίσης δεν ξέρω από πού μου καρφώθηκε στο μυαλό ο τίτλος Εγώ κι ο άνθρωπός μου· από το περιεχόμενο των γραπτών σημειώσεων ή από την τριήμερη σχέση μου με τον άνθρωπο που είχε γράψει αυτές τις σημειώσεις; Και τώρα το μόνο που μου μένει είναι να εύχομαι να φτάσει αυτό το βιβλιαράκι και στα χέρια αυτού του ανθρώπου και να το διαβάσει και να έρθει να με βρει (και αρκεί να πει ποιου έτους ημερολόγιο είναι το ημερολόγιό του και τι χρώμα το εξώφυλλό του) για να του εμπιστευτώ τα πάντα – ωστόσο το θεωρώ απίθανο να θέλει· αν ήμουν εγώ στη θέση αυτού του ανθρώπου δεν θα ’θελα. Αν ήμουν εγώ στη θέση αυτού του ανθρώπου δεν θα ’θελα.

 

 

Ο αφηγητής

 

7η Αμπάν […]

 

Ο Ιρανός φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας Μάλεκ Χοσεϊνί (Malek Hosseini, γεν. 1968) ζει στην Τεχεράνη. Εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του, με τίτλο Ο Βιτγκενστάιν και η σοφία (Wittgenstein und Weisheit,   Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2007), στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν του Μονάχου. Για πολλά χρόνια δίδαξε φιλοσοφία στο Ανώτατο Ίδρυμα Επιστημών και Ερευνών της Τεχεράνης, παράρτημα του Ελεύθερου Ισλαμικού Πανεπιστημίου, ενώ το 2021 παραιτήθηκε, για ν’ αφοσιωθεί στην έρευνά του, καταλαμβάνοντας ερευνητική θέση στο Ιρανικό Ερευνητικό Ίδρυμα Φιλοσοφίας, όπου παρέμεινε μέχρι το φθινόπωρο του 2022. Έχει μεταφράσει πολλά έργα του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν στα περσικά και ασχολείται ιδιαίτερα με την έρευνα του έργου του Αριστοτέλη. Με αφορμή τον εορτασμό των 2.500 χρόνων από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία στη Σαλαμίνα δημοσιεύθηκε στα ελληνικά το άρθρο του «Τι μας αφορούν οι παλιοί μας πόλεμοι;» (Τα αιρετικά No 10, ειδική έκδοση της εφημερίδας Documento). Το τελευταίο του βιβλίο, με τον τίτλο Πώς να ζούμε καλύτερα; κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2022 στην Τεχεράνη από τον εκδοτικό οίκο Καργκαντάν (Ρινόκερος) και αποτελεί ερμηνευτικό σχολιασμό της πραγματείας Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη.

 

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από το πρώτο λογοτεχνικό έργο του Μάλεκ Χοσεϊνί, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2022 από τον εκδοτικό οίκο Καργκαντάν και θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις η βαλίτσα με τον τίτλο Εγώ κι ο άνθρωπός μου σε μετάφραση Αλέξανδρου Κυπριώτη. Στη νουβέλα Εγώ κι ο άνθρωπός μου, κύριο μέρος της οποίας αποτελούν ολιγόστιχα ποιήματα και μικρά πεζά, όλα εν είδει ημερολογιακών καταγραφών, ο Μάλεκ Χοσεϊνί παίρνει τον ρόλο του αφηγητή «Μάλεκ Χ.», ο οποίος βρίσκει τυχαία ένα ημερολόγιο. Με έναν εξαιρετικά λιτό και πυκνό λόγο, αλλά συνθέτοντας εικόνες που θυμίζουν λεπτομέρειες καλλιτεχνικών φωτογραφιών, ζωγραφικών έργων τέχνης ή γλυπτών, ο Χοσεϊνί αφηγείται μια σύγχρονη ιρανική ερωτική ιστορία που, αν και καταδικασμένη στη σιωπή, μέλλει να γίνει κραυγή εξέγερσης σώματος και νου. Εκμεταλλευόμενος αριστοτεχνικά την ιδιαιτερότητα της περσικής γλώσσας να μη δηλώνεται με άρθρα, αντωνυμίες ή καταλήξεις επιθέτων και μετοχών το γένος του ομιλητή ή του προσώπου για το οποίο γίνεται λόγος, ο αφηγητής κρατά –φυσικά και ανεπιτήδευτα– μυστικό το φύλο των δύο εραστών. Το μόνο που αποκαλύπτεται για το πρόσωπο που γράφει τις ημερολογιακές καταγραφές και για εκείνο για το οποίο τις γράφει είναι η ερωτική σχέση τους. Με τον τρόπο αυτό ο Χοσεϊνί αναδεικνύει ουσιαστικά την πεμπτουσία του έρωτα (να μεταμορφώνει τον ερωτευμένο, ανατρέποντας κάθε κανονικότητα και αποκαλύπτοντας ως αβάστακτο κάθε περιορισμό στη ζωή του) και αποκαθιστά στη συνείδηση του αναγνώστη το βίωμα αυτού του αρχέγονου συναισθήματος ως επαναστατική πράξη.

Α. Κ.

---

[1]     (Σ.τ.Μ.) Ο Αμπάν είναι ο 8^ος μήνας του περσικού ημερολογίου, το οποίο αρχίζει με την 1η του Φαρβαρντίν, η οποία αντιστοιχεί στην εαρινή ισημερία και άρα άλλοτε στην 20η και άλλοτε στην 21η Μαρτίου. Η 1η του Αμπάν αντιστοιχεί κατά συνέπεια άλλοτε στην 22α και άλλοτε στην 23η Οκτωβρίου.

[2]     (Σ.τ.Μ.) Εννοείται το χάλκινο γλυπτό του Ελβετού γλύπτη και ζωγράφου Αλμπέρτο Τζακομέτι (1901-1966), γνωστό στα γαλλικά ως Homme qui marche I, φυσικών διαστάσεων, το οποίο βρισκόταν ήδη επί σάχη, πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, στον κήπο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στην Τεχεράνη μαζί με το χάλκινο άγαλμα της Γυναίκας που στέκεται, γνωστό στα γαλλικά ως Femme Debout I. Έπειτα από εργασίες συντήρησης και τα δύο αγάλματα μεταφέρθηκαν για λόγους προστασίας στο εσωτερικό του μουσείου το 2018.

[3]     (Σ.τ.Μ.) Το «Διεθνές Ξενοδοχείο Λαλέ», όπως μετονομάστηκε το 1980 το Inter-Continetal Tehran, που άρχισε να λειτουργεί στην Τεχεράνη τον Οκτώβριο του 1971, βρίσκεται δίπλα στο Πάρκο Λαλέ (στα περσικά «λαλέ» σημαίνει «τουλίπα»).

1η δημοσίευση: τεύχος 24, σελ. 23 -28

[Σημείωση: στην έντυπη μορφή του περιοδικού σημειώνεται μία αναντιστοιχία με την φωτογραφία και την λατινική γραφή του ονόματος Μάλεκ Χοσεϊνί. Η παρούσα ανάρτηση αποκαθιστά τα σωστά στοιχεία]

"Σαπφώ: τα ποιήματα" - Μαγική βραδιά!

 

Κολάζ - από φωτογραφίες και πλάνα των: Κ. Γλεντή, Μ. Μπάκα, Π. Βενέρη.

"Σαπφώ: τα ποιήματα"
(Πρόλογος - Μετάφραση - Σημειώσεις:

Τασούλα Καραγεωργίου)

Εκδόσεις Κέδρος (2022).

Κολάζ από την χθεσινή μας εκδήλωση στον Ιπποτικό Ξενώνα της Αγ. Αικατερίνης

(Μπούργκο Μεσαιωνικής Πόλης)

Μαγική βραδιά!

Σαπφώ - τα Ποιήματα / Εκδήλωση

Η Τασούλα Καραγεωργίου είναι αναγνωρισμένη ως μία από τις πιο έγκυρες φωνές στη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1954, με καταγωγή από τη Ρόδο. Είναι τ. πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων και μέλος της συντακτικής επιτροπής της περιοδικής έκδοσης Ήριννα, του Συνδέσμου Φιλολόγων Δωδεκανήσου. Από το 2007 διδάσκει στο Εργαστήρι Ποίησης του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Το ποιητικό της έργο εκτείνεται σε εννέα βιβλία, από το 1986 έως σήμερα. Τελευταία έκδοση είναι "Τα πήλινα ποιήματα" από τις εκδόσεις Κέδρος 2021, η οποία περιλαμβάνει τις συλλογές "Η χελώνα του Κεραμεικού" και "Η Πήλινη χορεύτρια". Για τη συλλογή ποιημάτων "Η πήλινη χορεύτρια" τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Λάμπρου Πορφύρα 2020. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Έχει επίσης μεταφράσει αρχαία ελληνική λυρική ποίηση, ειδικά την Σαπφώ, την Ήριννα και επιτύμβια επιγράμματα από την Παλατινή Ανθολογία στην ιδιαίτερα σημαντική της έκδοση Ναυαγού τάφος ειμί (Γαβριηλίδης, 2016).

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκα στήν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου

κι εἶχα πατέρα πρόσφυγα ἀπ᾿ τή Μικρά Ἀσία.

Οἱ ἄλλοι πᾶνε στά χωριά τους τίς γιορτές,

µά ὁ νόστος ὁ δικός µου ἐκπληρώνεται

µέ µυρωδιές ἀπό βαριά µπαχαρικά

κι ἀπό φτηνά ἀρώµατα,

ὅταν µέ βγάζει ὁ δρόµος µου

στό µαγαζί «Ὁ Νεῖλος»

γιά ν᾿ ἀγοράσω λίγη ἐπιστροφή

σέ ἀραβικό ψωµί.

Ἕνα ποτάµι ἀπό φυλές ἀρδεύει τήν ὁδό Ἀθηνᾶς.

Σύροι κι Αἰγύπτιοι καί Ἰρακινοί

Κοῦρδοι, Κινέζοι καί Νιγηριανοί

δέν εἶναι πιά οἱ αἰθέριες καβαφικές µορφές,

εἶναι τά ποικιλόδειρα πουλιά τῆς ξενιτιᾶς καί τῆς ἀποδηµίας·

µέ χίλιες γλῶσσες κελαηδοῦν, µέ χίλιες γλῶσσες λένε:

τό αἴτηµα εἶναι κοινό· γιά τό ψωµί, γιά τό νερό

καί γιά τόν νόστο τῆς ψυχῆς στή γῆ τῆς µέσα µνήµης.

(Τ. Καραγεωργίου, Τό Μετρό, Κέδρος 2004)

 

lihnari radio 91,4-91,7 · ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. 2023

Κυκλοφορεί το 24ο τεύχος των "Νησίδων"

  

Με πρωτότυπη και πλούσια ύλη εκδόθηκε και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το νέο, 24^ο τεύχος του περιοδικού τέχνης και λόγου Νησίδες.  

«Επέλεξα συγγραφείς που έχουν γράψει, εκτός των άλλων, μικροδιηγήματα και τους ζήτησα ένα σύντομο κείμενο που να περιέχει μέσα (σαν κουκούτσι ή θησαυρό) τη λέξη «νησίδες».» σημειώνει η Έλενα Μαρούτσου στην παρουσίαση έξι νέων λογοτεχνών που προσκάλεσε να δημοσιεύσουν στις Νησίδες.

Στις σελίδες του 24^ου τεύχους συνδυάζονται η αυθεντική δημιουργία με την κριτική της,  η ποιητική γραφή, η συγγραφή και η λογοτεχνική μετάφραση, η κριτική και το δοκίμιο, η καλλιέργεια της καλλιτεχνικής έκφρασης και οι πρωτοβουλίες οργάνωσης εστιών πολιτισμού.  

Οι Νησίδες (http://nesides.blogspot.com/) μετέχουν συστηματικά στην πνευματική ζωή του τόπου προσφέροντας βήμα έκφρασης και κριτικής παρέμβασης στους ανθρώπους της δημιουργικής αναζήτησης.  

Εκδίδονται στη Ρόδο δεκατέσσερα χρόνια τώρα και έχουν διαμορφώσει ένα ευρύ δίκτυο συνεργατών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, το οποίο σε κάθε τεύχος εμπλουτίζεται και ανανεώνεται.

Οι "ΝΗΣΙΔΕΣ" διανέμονται σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία του νομού Δωδεκανήσου («Δέντρο», «Ακαδημία», «Θαλασσινός»), και της Αθήνας.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 24^ου τεύχους

Siegfried Kracauer:  Η ομάδα ως φορέας ιδεών

Σουλεϊμάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ: Η ίδια απογευματινή ώρα

Μιχάλης Αντωνιάδης: Τρία ποιήματα

Ισαμπέλ Σαπάτα: Πέντε ποιήματα (μετ. Ελ. Βλάχου – Ζ. Κεφαλοπούλου)

Ντίνο Μπουτζάτι: Καημένο αγοράκι! (μετ. Δημ. Κόκκινος)

Μάλεκ Χοσεϊνί: Εγώ κι ο άνθρωπός μου (μετ. Αλ. Κυπριώτης)

Έλενα Μαρούτσου: Έξι νέοι πεζογράφοι γράφουν για τις Νησίδες

Αντωνία Ν. Ματσίγκου: Η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Έλσα Κορνέτη: Ο μη φαντασμαγορικός άνθρωπος θριαμβεύει

Κωνσταντίνα Καλαούζη: «Ο θυρωρός των ημερών»

Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου: Όχι δεν είναι πολυτέλεια η ποίηση

Τασούλα Καραγεωργίου: Μια αρχαία ποιήτρια, η Κλεοβουλίνη

Πωλ Γκωγκέν: Καλύτερα άθλιος παρά αντιγραφέας (εισαγωγή -μετάφραση Γεωργία Ζακοπούλου)

Πάνος Δρακόπουλος: Τρία ποιήματα

Νίκος Λευκαδίτης: Τρία ποιήματα

Δημήτρης Κόκκινος: Ο μαγικός φανός της γραφής

Ιωάννα Λιούτσια: Ανοιχτά φωνήεντα και δαγκωμένα σύμφωνα (Αργύρης Κόσκορος)

Νεοκλής Χρ. Δημόπουλος: Γενόσημα υλικά (Αργύρης Κόσκορος)

Γιούντιτ Σαλάνσκυ: Κατάλογος απολεσθέντων (Ευαγγελία Μουλά)

Φραγκίσκος Καλαβάσης: Περιττά κι απέριττα  

Αναστασία Ζέππου: Συμπόσιο για τον Βύρωνα Λεοντάρη

Biliotti – Cottré: Η περιήγησις της νήσου

Γεωργία Ζακοπούλου: Εργαστήριο κεραμικής στη Ρόδο

Βασίλης Ίκουτας: Φωτογραφία - Λεύκωμα   

(Φωτογραφία του Βασίλη Ίκουτα)

Email Επικοινωνίας - Συνεργασιών - Συνδρομών: 

nisides@gmail.com

«Μικρή Γιορτή για το 23ο τεύχος των ΝΗΣΙΔΩΝ»

«Μικρή Γιορτή για το 23^ο τεύχος
των ΝΗΣΙΔΩΝ»

 

Το περιοδικό τέχνης και λόγου «Νησίδες» διοργανώνει στον φιλόξενο χώρο του βιβλιοπωλείου «Το Δέντρο» μια μικρή γιορτή με αφορμή την παρουσίαση του 23^ου τεύχους του.

Η εκδήλωση θα γίνει  την Παρασκευή, 20/1/2023, στις 19.00, στον 1^ο όροφο του Δέντρου και θα περιλαμβάνει:

- προβολή βίντεο για την ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα, το τιμώμενο πρόσωπο του αφιερώματος που εμπεριέχεται στο τελευταίο τεύχος των Νησίδων, σε επιμέλεια Δήμητρας Κιούση. 

- παρουσίαση των θεματικών πεδίων των Νησίδων και του 23ου τεύχους από την Γεωργία Ζακοπούλου, διευθύντρια σύνταξης του περιοδικού, 

- την εισήγηση του Πάνου Δρακόπουλου «Η ποίηση στα 23 πρώτα τεύχη των Νησίδων».

Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με συνεργάτες, φίλες και φίλους του περιοδικού.

Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με τη σύμπλευση μουσικής, κόκκινου κρασιού και την παραδοσιακή κοπή βασιλόπιτας για το καλό του νέου έτους. 

«Ποιητικοί διάλογοι: Δύο λογοτεχνικές φωνές της Θεσσαλονίκης»

 

Το περιοδικό Λόγου και Τέχνης Νησίδες διοργανώνει στον φιλόξενο χώρο του βιβλιοπωλείου «Το Δέντρο» ένα αφιέρωμα σε δύο γνωστές ποιήτριες της Θεσσαλονίκης, την Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου και την Έλσα Κορνέτη.  Η εκδήλωση θα γίνει  το Σάββατο 26/11/2022, στις 18.30 όπου και θα παρουσιαστούν δύο νέες  ποιητικές συλλογές: «Ο Θυρωρός των Ημερών» (εκδόσεις Κέδρος)  της Αλεξάνδρας – Ευτυχίας Λουκίδου και  «Ο ήρωας πέφτει»  (Εκδόσεις των Φίλων ) της Έλσας Κορνέτη.

Για τα βιβλία θα μιλήσουν οι:

Κωνσταντίνα Καλαούζη Δρ. Νεοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ, Postdoc ΤΜΣ Πανεπιστημίου Αιγαίου – Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου Φιλολόγων 2^ου ΠΕΚΕΣ Ν. Αιγαίου.

Αντωνία Ματσίγκου, Κλασική Φιλόλογος, Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στην Αρχαία Ελληνική Φιλολογία ΕΚΠΑ, Ποιήτρια.

 

Συντονισμός: Αναστασία Ζέππου, εκπαιδευτικός, μέλος της συντακτικής επιτροπής των Νησίδων.

 

Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν και οι δύο ποιήτριες, φιλοξενούμενες του περιοδικού Νησίδες.

 

Βιογραφικά στοιχεία:

 

Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ. Διδάσκει Δημιουργική Γραφή στη Θεσσαλονίκη και στην Κύπρο.

Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.

Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικές συλλογές:

Λυπημένες μαργαρίτες (εκδ. Εγνατία, 1986), Το τρίπτυχο του φέγγους (1993), Εν τη ρύμη του νόστου (εκδ. Αρμός, 1999), Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (εκδ. Καστανιώτη, 2004), Όροφος μείον ένα (εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄ έκδ. 2009), Το επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012, γ΄ έκδ. 2013). Το επιδόρπιοήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο.

Αφόρετα θαύματα (εκδ. Κέδρος, 2017), Ο θυρωρός των ημερών (εκδ. Κέδρος, 2022)

Έχει επίσης εκδώσει τα μελετήματα:

1.«Εν αναμονή» (Συμμετοχή στον συλλογικό τόμο Ακροατής Οριζόντων Προσεγγίσεις στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη), (εκδ. Γαβριηλίδης, 2004)

2.Συρραπτική του Προσώπου - Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012)

3. Πέραν της γραφής -Δοκίμια για την ποίηση (εκδ. Κέδρος, 2015)

4. Στους πίσω κήπους μίας λέξης, δοκίμια κριτικής, (εκδ. Ρώμη, 2020).

 

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά, ρουμανικά και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, όπου διετέλεσε Γεν. Γραμματέας, και του Κύκλου Ποιητών.

 

 

Η Έλσα Κορνέτη σπούδασε Oικονομικά στην Ελλάδα και στην Γερμανία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Δημοσιεύει τακτικά ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια, κριτικά κείμενα, και μεταφράσεις. Ποιήματά της και διηγήματά της έχουν περιληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί σε δέκα ευρωπαϊκές γλώσσες και στα κινεζικά. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία εκ των οποίων τα έντεκα είναι ποιητικές συλλογές και συνθέσεις. Δύο ποιητικά βιβλία της το «Ένα μπουκέτο ψαροκόκαλα (2009) και το «Κονσέρβα Μαργαριτάρι» (2011) ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης.

Τα πρόσφατα βιβλία της στην Ποίηση: «Ξύλινη Μύτη Τορνευτή» (2021) Εκδόσεις Σαιξπηρικόν και «Ο ήρωας πέφτει» (2021) Εκδόσεις των Φίλων. Στην πεζογραφία πρόσφατο βιβλίο της: «Το νησί πάνω στο ψάρι κι άλλες ευφάνταστες ιστορίες» (2020) Εκδόσεις Μελάνι.

 

 

Κυκλοφορεί το 23ο τεύχος των "Νησίδων"

ΝΗΣΙΔΕΣ

περιοδικό τέχνης και λόγου

 

 

Το 23^ο τεύχος των Νησίδων θα βρίσκεται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων από την 7^η  Νοεμβρίου με πλούσιο και πρωτότυπο ποιητικό, λογοτεχνικό και εικαστικό περιεχόμενο.

Οι Νησίδες εκδίδονται στη Ρόδο από το 2009 και το 2020 βραβεύτηκαν για την προσφορά τους με τιμητική διάκριση από την Επιτροπή των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Στα περιεχόμενα του 23^ου τεύχους, διακρίνονται:

 

ΠΟΙΗΣΗ

Αθηνά Βογιατζόγλου: Νευρωτικά ποιήματα

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Γρηγόρης Τεχλεμετζής: Η συγχώρεση

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Γιον Κάλμαν Στέφανσον: Ο ήλιος του μεσονυχτίου κι έπειτα νύχτα (μετ. Ισμήνη Κανσή)

ΠΑΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

Τασούλα Καραγεωργίου: Πέντε επιγράμματα

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ

Επιμέλεια - Εισαγωγή: Δήμητρα Γ. Κιούση   Γράφουν: Ανθούλα Δανιήλ, Γιώργος Βέης, Αχιλλέας Κυριακίδης, Έλσα Κορνέτη, Τασούλα Καραγεωργίου, Νίκος Μαυραϊνός

 

ΔΟΚΙΜΙΟ

Ελένη Σκούρτου: Η ανάγνωση ως εμμονή/Πάντα η ανάγνωση

ΠΟΙΗΣΗ

Εριφύλη Κανίνια: Έξι ποιήματα

 

ΑΡΘΡΟ

Lucile Arnoux-Farnoux: Η άλλη γυναίκα της Ζακύνθου

ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

Θανάσης Τριαρίδης: Αν είσαι, είμαι (Αργύρης Κόσκορος) * Χρήστος Διαμαντής: Κρυφές σπουδές (Αργύρης Κόσκορος) * Χούλιο Κορτάσαρ: Μαθήματα λογοτεχνίας (Δημήτρης Κόκκινος) * Lucia Berlin: Βράδυ στον Παράδεισο (Ευαγγελία Μουλά)

 

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

ΠΕΡΙΤΤΑ ΚΙ ΑΠΕΡΙΤΤΑ  Φραγκίσκος Καλαβάσης: Αυτή η εικόνα είναι όσο επτά λέξεις

ΣΧΟΛΙΟ  Γιάννης Ηρακλείδης: Τα απόνερα μιας μεταρρύθμισης

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ     Biliotti – Cottré: Γενικαί πληροφορίαι, Ρόδος 1881

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Αναστασία Ιω. Ζέππου: Για τη θεατρική ομάδα Λέρου

 

ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ

ΛΕΥΚΩΜΑ Εύα Βατσάκη: Ζωγραφική

 

Οι Νησίδες βρίσκονται στο ιστολόγιο http://nesides.blogspot.com/ 

και τα τεύχη διανέμονται σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία του νομού Δωδεκανήσου 

(«Δέντρο», «Ακαδημία», «Θαλασσινός», «Αλφαβητάρι») και της Αθήνας.

 

 Email Επικοινωνίας - Συνεργασιών - Συνδρομών: 

nisides@gmail.com

Τιμητική διάκριση του περιοδικού τέχνης και λόγου ΝΗΣΙΔΕΣ

 

Στις 1/11/2021 πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών η τελετή απονομής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων 2019 και 2020.

 

Μεταξύ των διακριθέντων ήταν και το περιοδικό τέχνης και λόγου «ΝΗΣΙΔΕΣ» για τη «συμβολή του στη διάδοση, την προαγωγή και τη συζήτηση της λογοτεχνίας».

 

Η ομάδα των «Νησίδων» ευχαριστεί θερμά την Επιτροπή Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων για την εν λόγω τιμητική διάκριση – την οποία αφιερώνει στις πολυπληθείς συνεργάτιδες και συνεργάτες του περιοδικού από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στις αναγνώστριες και αναγνώστες που το εμπιστεύονται και το συνδράμουν, καθώς και στα Βιβλιοπωλεία και τα λογοτεχνικά στέκια της Ρόδου που το διακινούν, συνεργάζονται και μετέχουν στις πολλαπλές εκδηλώσεις των «Νησίδων» – με σημείο εκκίνησης το 2009.

 

Στην εκδήλωση, το περιοδικό εκπροσώπησε η φίλη και συνεργάτιδά μας, κα Μελίνα Φιλήμονος-Τσοποτού.

Περιοδικό τέχνης και λόγου "Νησίδες": ραδιοφωνικό σποτ για την κυκλοφορία του 22ου τεύχους

 

Panos Drakopoulos · Spot - ΝΗΣΙΔΕΣ 22ο ΤΕΥΧΟΣ

ΝΗΣΙΔΕΣ: Κυκλοφορεί το 22ο τεύχος

ΝΗΣΙΔΕΣ

Περιοδικό τέχνης και λόγου

 

Κυκλοφορεί το 22^ο τεύχος 

εντός του Ιουνίου

Οι "ΝΗΣΙΔΕΣ" διανέμονται σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία του νομού Δωδεκανήσου

 

(«Δέντρο», «Ακαδημία», «Θαλασσινός», «Αλφαβητάρι»),

και της Αθήνας

 

Κεντρική διάθεση:

Βιβλιοπωλείο το «Δέντρο». Θ. Σοφούλη 127, Ρόδος, 85100, 

Τηλ. 22410-33206.

 

Ιστολόγιο:

http://nesides.blogspot.com/

Email:

nisides@gmail.com

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

3  Εμίλ Ντυρκέμ: Περί της αξίας των πραγμάτων

ΠΟΙΗΣΗ      Τασούλα Καραγεωργίου: Η Ρωμανία πάρθεν

             Νίκος Ερηνάκης:   Τρία ποιήματα

             Πηνελόπη Μιχαλακοπούλου: Έξι ποιήματα

             Πάνος Δρακόπουλος: Σταγόνες

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ  Αργύρης Κόσκορος: Εν τόπω

ΑΦΙΕΡΩΜΑ    Συγγράφοντας μεταφράσεις

              Επιμέλεια: Γεωργία Ζακοπούλου

              Γράφουν και μεταφράζουν:  Ισμήνη Κανσή, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Μαριάννα Τσάτσου,

Βασιλική Μήσιου, Αλεξάνδρα Γκολφινοπούλου, Νίκος Πρατσίνης

 

ΠΟΙΗΣΗ      Έλσα Κορνέτη: Πέντε ποιήματα

ΠΟΙΗΣΗ      Τασούλα Καραγεωργίου: Δύο ανοιξιάτικα ερωτικά επιγράμματα

                               του Μελεάγρου

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ  Σουλεϊμάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ: Η «Διάλεξη» της Λίλυς Εξαρχοπούλου

ΠΟΙΗΣΗ      Μαριάννα Νικολάου: Τρία ποιήματα

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ  Αλληλογραφία Μπω- Μποβύ – Γιάννη Κωνσταντάκη (1930-1986)

            Επιμέλεια: Δημήτρης Κόκκινος και Γιώργος Κωνσταντάκης

ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ   Φοίβη Γιαννίση: Χίμαιρα (Αργύρης Κόσκορος) * Ανθούλα         

             Δανιήλ: Δεκαετίες τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα (Ελένη

             Ζαχαροπούλου-Ηλιοπούλου) * Γιόκο Ογκάουα: Η αστυνομία

             της μνήμης (Αγγελική Βασιλοπούλου) * Ντοστογιέφσκι: Το ημερολόγιο

             του συγγραφέα (Αγγελική Βασιλοπούλου)  

 

ΒΙΒΛΙΑ & ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Σελίδες μνήμης:  Αυγουστίνος Τσιριμώκος (1954-2020)

ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ

ΛΕΥΚΩΜΑ   Μανόλης Γιανναδάκης: Χαρακτική